بررسی جامعه شناسی ورزشی همراه با مصاحبه ای با دکتر محمد مهدی رحمتی

پژوهشگر گرامی،شما با عنوان بررسی جامعه شناسی ورزشی همراه با مصاحبه ای با دکتر محمد مهدی رحمتی وارد وب سایت شده اید برای دریافت فایل می توانید به ادامه مطلب بروید.
بررسی جامعه شناسی ورزشی همراه با مصاحبه ای با دکتر محمد مهدی رحمتی|30013135|iq

اشاره : دکتر محمد مهدي رحمتي ، داراي دکتراي جامعه‏شناسي از دانشگاه تهران و عضو هيات علمي دانشگاه گيلان است. مينه‏هاي مورد علاقه‏ي وي آسيب‏شناسي اجتماعي، نظريه‏هاي جامعه‏شناسي و جامعه‏شناسي ورزش مي‏باشد.



وي پژوهش‏هاي متعددي را در موضوعات مختلف جامعه‏شناسي انجام داده و مقالات مختلفي از ايشان در مجلات علمي و پژوهشي به چاپ رسيده است. دو كتاب از وي با عنوان جامعه‏شناسي خشونت ورزشي، و هويت اجتماعي و مصرف کالاهاي فرهنگي زير چاپ است. در ادامه نظر خوانندگان را به گفت و گو با دکتر رحمتي جلب مي‏كنيم. هدف از اين مصاحبه شناساندن يکي از حوزه‏هاي جديد جامعه‏شناسي، يعني جامعه شناسي ورزش است.





به نظر شما حوزه‏ي تخصصي جامعه‏شناسي ورزش در ايران در حال حاضر در چه وضعيتي قرار دارد؟



جامعه شناسي ورزش در ايران هنوز به صورت يک حوزه‏ي تخصصي مطرح نشده است، چون به طور كلي در ساير نقاط دنيا نيز گرايش تخصصي جديدي به شمار مي‏آيد. با اين‏حال، در مقايسه، اين گرايش و حوزه‏ي تخصصي هنوز در جامعه‏شناسي ايران جا نيفتاده است. در حد اشاره گاهي در مناسبت‏هاي گوناگون مطرح مي‏شود، مثلا در دهه‏ي 1370 نشريه‏ي تخصصي وزارت ارشاد با نام فرهنگ عمومي دو شماره را به فاصله چند سال از هم به فوتبال اختصاص داد؛ يکي در سال 76_75 و ديگري در سال 80_79 . به تناسب رويدادهايي که در عرصه‏ي ورزش رخ مي‏دهند، اساتيد دانشگاه اظهارنظرهايي مي‏کنند ، ولي اينها را نمي‏توانيم نظرات تخصصي در جامعه‏شناسي ورزش تلقي کنيم. بيشتر مي‏شود گفت تحليل‏هاي خيلي گذرا و موقتي و گاه ژورناليستي هستند.



زماني مي‏توان سخن از حوزه‏هاي تخصصي ورزش در ايران كرد که در دانشگاه تدريس شوند، فعاليت پژوهشي در مورد موضوعات مربوط به آن انجام شود و يا اينکه سازمان تربيت بدني و حتي باشگاه‏هاي ورزشي ما از وجود جامعه شناس و روان شناس _ كه مي‏شود گفت دو رشته‏ي به هم مرتبط هستند_ استفاده کنند و ما استفاده از آنها را در عمل مشاهده کنيم. مثلاً تا به حال نشنيده‏ام که در دانشکده‏ها‏ي تربيت بدني، بجز دانشگاه گيلان، آن هم در دانشكده‏ي تربيت‏بدني درس جامعه‏شناسي ورزش تدريس شود. اين در حالي است كه برخي دانشجويان حتي در دوره‏هاي کارشناسي ارشد و دکترا نيز تمايل دارند موضوعي را انتخاب کنند که به بحث جامعه‏شناسي ورزش مربوط باشد. ولي تا زماني که سطوح رسمي به اين حوزه توجه نکنند، نمي‏توانيم انتظار داشته باشيم که در بخش‏هاي ديگر به اين مقوله توجه کنند. اين مشکلي است که نظام آموزش عالي ما دارد. چون نظام آموزش عالي ما نظامي متمرکز است و تصميمات از جانب وزارتخانه اتخاذ مي‏شود، حالا به سازو کار اتخاذ تصميم و درستي و نادرستي آن کاري ندارم كه بحث جداگانه‏اي است. توجه به اين حوزه بيشتر تابع سليقه‏ها و علاقه‏مندي افراد خاص است. مثلاً رياست محترم کميته‏ي ملي المپيک آقاي دکتر قره‏خانلو که شخصيتي آكادميك هستند علاقه‏ي زيادي به فعال كردن دپارتمان جامعه‏شناسي ورزش دارند، ولي واقعيت اين است که خيلي از كارگزاران ورزش انتظار دارند که اين کار زود جواب بدهد، در حالي که از نظر آموزشي و پژوهشي حمايتي از اين کار نمي‏شود.



اصولا در کار علمي در ايران، به خصوص در حوزه‏ي ورزش که با نتيجه‏گرايي خيلي عجين است، همه انتظار دارند که به سرعت نتيجه کار را ببينند. پژوهش هم طوري نيست که نتيجه‏ي آن خيلي سريع مشخص شود. کار فرهنگي در ايران معمولاً به چند شعار و چند پرچم، پارچه و تراکت تبليغاتي خلاصه شده است. متاسفانه هنوز هم به اين نتيجه نرسيده‏اند که سال‏هاست اين کار را مي‏کنند و فايده ندارد و لازم است شيوه‏هاي ديگر را امتحان کنند. کماکان تماشاگران ما در ورزشگاه‏ها از نظر اخلاقي و فرهنگي فاقد الگوهاي رفتاري هستند. اين همه معاونت فرهنگي در سطح سازمان‏ها، فدراسيون‏ها و حتي باشگاه‏ها داريم، ولي نديده‏ايم نيم خط شعار، كه حداقل كار فرهنگي است، به تماشاچيان و طرفداران آموزش دهند و همين امر باعث شده كه افراد لمپن وارد اين فعاليت مي‏شوند و معمولاً اين‏گونه فعاليت‏شان بيش از آنكه فرهنگي باشد به اصطلاح ضد فرهنگي است. نتايج آن هم اين است که مشاهده مي‏کنيم. سازمان تربيت بدني حاضر نيست به پژوهشگران اين امکان را بدهد تا با يکي دو سال کار مطالعاتي مشخصات بازيکنان و تماشاگران و هواداران را مورد مطالعه قرار دهند و بگويند اين افرادي که مي‏خواهيد براي‏شان کار فرهنگي کنيد، مشخصاتشان چيست. اگر خرابکاري بشود مي‏گويند کار عده‏اي از تماشاچيان بوده است، و از طرف ديگر هم اعلام مي کنند ما بهترين تماشاچيان را داريم. معلوم نيست وقتي كه هيچ مطالعه‏اي در مورد تماشاگران نشده، بر اساس چه شناختي اين صحبت‏ها مطرح مي‏شود. در همه جاي دنيا ورزش تخصصي شده است و باشگاه‏ها و تيم‏هاي ملي از مخاطبان خودشان شناخت دارند. به خاطر همين هم هست که شما مي‏بينيد در خيلي از عرصه‏هاي فرهنگي ورزش نيز از ما موفق‏ترند. متاسفانه يا خوشبختانه، هنوز اعتقاد عملي به پژوهش بين مسؤلان، چه در حوزه‏ي ورزش و چه در دانشگاه مشاهده نمي‏شود. نمي‏خواهم يک طرفه نقد کنم و بگويم مسؤلان ورزش ما توجه ندارند. دانشگاهيان ما هم به جز در حد دلمشغولي و علاقه‏مندي و گاه توجه به جنبه‏هاي مالي، به تحقيق عنايت لازم را ندارند. در حال حاضر اين مشکلات وجود دارند و واقعيت اين است كه فقط مي توانيم بگوييم جامعه‏شناسي ورزش در ايران در حد حرف است.



مطالب دیگر:
🔗پاورپوینت تدریس آوای اَ اِ کلاس اول ابتدایی🔗پاورپوینت حيوانات نام برده شده در قرآن (درس آموزش قرآن اول ابتدایی)🔗پاورپوینت تدریس آوای آ کلاس اول ابتدایی🔗پاورپوینت تدریس حرف ش کلاس اول ابتدایی🔗پاورپوینت تدریس حرف ط کلاس اول ابتدایی🔗پاورپوینت آموزش نشانه ذ🔗تحقیق مهدی و نهضت عدالت خواهی🔗پاورپوینت آموزش استثناء -ُو کلاس اول ابتدایی🔗تحقیق انسان و سرنوشت🔗پاورپوینت تدریس نشانه تشدید🔗تحقیق پيشنهاد مأمون به امام رضا (ع)🔗تحقیق حكومت جهاني امام مهدي (عج)🔗تحقیق اعتقاد به ظهور امام زمان (عج)🔗تحقیق تحلیل جامع زندگی حضرت مهدی و علل غیبت ایشان🔗پاورپوینت روش استقرايي🔗تحقیق ولايت امام عصر (عج)🔗پاورپوینت آموزش نشانه ی (تشدید) فارسی اول دبستان🔗پاورپوینت آموزش حرف ب کلاس اول ابتدایی🔗تحقیق قرآن و حقوق انسان🔗تحقیق قيام حضرت مهدي (عج)🔗پاورپوینت آموزش آوای اُ کلاس اول دبستان🔗پاورپوینت تدریس نشانه ث🔗تحقیق تحلیل مسئله حجاب در جامعه🔗تحقیق منافع وجودي امام زمان (ع) در عصر غيبت🔗پاورپوینت علوم تجربی اول دبستان با موضوع مبحث زمین خانه سنگی ما